Transsiberian Highway

Blog o wyprawie samochodowej przez Syberię najdłuższą drogą świata

Niżny Nowogród, Suzdal i Moskwa

DSC07127

Przedostatni dzień podróży w Rosji to krótka wyprawa historyczna po niektórych stolicach państwa rosyjskiego. Ruś, Moskwa, Imperium Rosyjskie, Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich i Federacja Rosyjska.

Na jednej linii naszej trasy ułożył się Niżny Nowogród, Suzdal i Moskwa.

Niżny Nowogród.

DSC07040

Tanki i armaty w nowogrodzkim kremlu

Jest to duże, warowne miasto, założone u zbiegu rzeki Oki z Wołgą w I połowie XIII wieku przez ruskiego księcia Jerzego II. Nowogród był jednym z niewielu miast, które w średniowiecznej Rosji skutecznie opierały się najazdom mongolskim. Przez niemal stulecie stolica księstwa włodzimiersko-suzdalskiego, później włączone do księstwa moskiewskiego (nadal pozostawało ważną twierdzą). W 1612 r. w Niżnym Nowogrodzie Kuźma Minin i Dmitry Pożarski zwołali swoich rodaków, aby odbić Moskwę z rąk stacjonujących wojsk Rzeczypospolitej. Miasto później stało się ważnym centrum handlu, do dzisiaj stanowi jeden z najważniejszych ośrodków ekonomicznych Rosji. W czasach sowieckich zmieniono nazwę na Gorki, na cześć rosyjskiego pisarza Maksyma Gorkiego, prekursora socrealizmu.

Co chciałem zobaczyć?

Historyczne centrum, niżnogrodzki kreml – arcydzieło rosyjskiego budownictwa obronnego.

Co zobaczyłem?

Typowe rosyjskie miasto, będące zlepkiem blokowisk, domków, supermarketów i luksusowych salonów samochodowych. Na historyczne centrum składa się kilka zaniedbanych kamienic otoczonych ruchliwymi ulicami. Sam kreml mógłby robić większe wrażenie, gdyby nie wszystkie pędzące autobusy i samochody, a także ruchliwe ulice, sklepy i biurowce – dookoła i w środku kremla. Stare czołgi wewnątrz średniowiecznych murów po prostu nie pasują do tego miejsca.

Suzdal

Suzdal był jedną z pierwszych spośród wielu stolic historycznej Rusi, a także przez pewien czas stolicą księstwa włodzimiersko-suzdalskiego. Po przeniesieniu stolicy do innego miasta i utracie znaczenia jako centrum administracyjnego, zachował znaczenie jako centrum życia religijnego. Podawane jest jako jedne z nielicznych miast, które zachowało swój średniowieczny charakter i układ zabudowy, dzięki czemu jest to jedna z niewielu możliwości zobaczenia żywego skansenu (budownictwo rosyjskie przez długi czas było drewniane, pożary wielokrotnie kończyły się niemal całkowitymi przebudowami miast).

DSC07096

Suzdal to jedno z niewielu rosyjskich miast, gdzie jest wiele innych kolorów poza “szarym”, “nijakim” i “wyblakłym”

Co chciałem zobaczyć?

Jak wygląda prawdziwe, średniowieczne rosyjskie miasto.

Co zobaczyłem?

To, co chciałem. Kreml, sobory, niskie domki. Cisza, spokój. Jest to bardzo popularny cel dla rosyjskich nowożeńców, urządzają tutaj sesje fotograficzne i wesela (Rosjanie organizują wesela w piątki). Spróbowałem mioduchy, słodkiego, miodowego napitka warzonego w tych rejonach – jest ciekawą alternatywą dla piwa.

DSC07088

Cerkiew i pałac w suzdalskim kremlu.

Moskwa

O Moskwie pisali już wszyscy i w każdy możliwy sposób, nie mam nic odkrywczego do dodania.

DSC07142

Muzeum, moskiewski kreml i cień bez głowy marszałka Żukowa

Co chciałem zobaczyć?

Kreml, Plac Czerwony, moskiewskie metro, Arbat i monumentalną budowę stolicy

Co zobaczyłem?

Niestety, w ten jeden dzień pobytu w Moskwie cały Plac Czerwony był zamknięty dla odwiedzających, mogłem go zobaczyć jedynie z daleka. Policjantka pilnująca przejścia nie miała zamiaru nikogo przepuścić, ani turysty spragnionego widoków, ani rodzimego moskwianina. Sam kreml przytłacza swoim ogromem i monumentalnością, jego mury, budynki cerkwie i wieże z najważniejszą – wieżą Zbawiciela uwieńczona czerwoną gwiazdą. Nie tylko kreml w Moskwie jest wielki – nawet biblioteka swoim rozmiarem ma przypominać o tym, że zwiedzający jest w stolicy państwa uznającego się za światową potęgę.

DSC07138

Kołchoźnik ze stacji Plac Rewolucji

Moskiewskie metro jest mistrzowskim połączeniem środka komunikacji miejskiej, praktycznej galerii sztuki i narzędzia propagandy. Metrem można szybko przejechać całą Moskwę. Wiele najważniejszych stacji jest jakby galeriami socrealistycznej sztuki. Stacje metra Moskwy nie atakują surowością betonu i granitu jak w innych miastach. Delikatne światło, rzeźby, popiersia i freski nadają stacjom pewien wyższy wymiar estetyczny stacjom – miejscom użytku publicznego. Co z tego, że ze ścian spogląda żołnierz, robotnik, kołchoźnik i Lenin. Kilkadziesiąt lat temu taki kołchoźnik mógł po raz pierwszy pojechać do Moskwy. Po raz pierwszy być w wielkim mieście. Po raz pierwszy jechać pociągiem – i to podziemnym! Wysiada na stacji Plac Rewolucji i widzi posąg mężczyzny trzymającego kłosy. Widzi posąg upamiętniający jego samego, część systemu sowieckiego, budowanego właśnie przez Lenina, którego posąg spogląda na wychodzących ze stacji. W tym momencie Lenin i jego następcy przestaje być dla kołchoźnika panem z obrazka wspominanym codziennie w radiu. Jest budowniczym wielkiego metra, wielkiego miasta i wielkiego państwa, symbolem władzy, która daje kołchoźnikowi żyć i pracować, której winien jest ślepe posłuszeństwo.

A Arbat? Deptak, o którym śpiewał Bułat Okudżawa; miejsce, gdzie mieszkał Aleksander Puszkin; ulica, przy której miejsce miały wydarzenia z Mistrza i Małgorzaty Bułhakowa – w piątkowy wieczór jest pusty. Moskwianie bawią się gdzie indziej.

DSC07162

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on September 7, 2013 by in Relacja z podróży and tagged , , , , .
%d bloggers like this: